- Her şeyin başladığı noktanın bir adım ilerisindeyiz. Şimdi buradan sonra ne olacak, buna biz karar vereceğiz. Ya her şeyin başladığı noktaya yarım adım atıp geri döneceğiz yahut koşa koşa yeni günlere, yeni çiçeklere, yeni meltemlere selam vereceğiz. Buradan sonra Tanrı da biziz, kutsal da. Hakim de biziz, mutlak da. Buradan sonra bizim sözümüz kanun, bizim sözümüz kural. Bizim hevesimiz gerçek, bizim hayalimiz varlık. Buradan sonra çiçekler bizim istediğimiz gibi kokar, güneş bizim istediğimiz kadar ışıldar, deniz biz istersek köpürür, kuşlar biz istersek uçar. Biz gülersek bu dünya vardır ve istemeyince silebilecek kadar kudretimiz vardır. Ya biz bu kuvvetin mutlak hakimi olacağız yahut yarım adım atıp geri döneceğiz her şeyin başladığı noktaya.
- Zamanı hep yavaş geçmekle suçlarım ancak bu sefer durum değişik. Hem yavaş geçiyor hem de canımı çok sıkıyor. Yani bu kadar anlamsız boş vaktin açıklaması nedir ya? Canım o kadar sıkılıyor ki, henüz yapmadığım şeylerden bile sıkıldım. Zaten yapabileceğim çok fazla şey de yok. Yapabileceğim her şeyi yaptım, kendimi tekrar etmekten de sıkıldım, o kadar sıkıldım ki; sıkılmaktan da sıkıldım. Her şey saçma bir düzen içerisinde boş boş kendini tekrarlıyor ve buna dur diyecek bir cengaver (bkz: ben) yok. Eylüle pek bir şey kalmadı, İstanbul'un o karmaşanın düzeni yarattığı ortamında yine kendimi eyleyecek bir şey bulurum ama Bursa'da na'mümkün. Bekleyelim, görelim.
-
Sen beni öpersen belki de ben Fransız olurum
Şehre inerim bir sinema yağmura çalar
Otomobil icad olunur, Zarifoğlu ölür
Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür.
-Senegalliler dahil değil
Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihablanır
Çağdaş coğrafyalarda üretir cesetlerini siyaset bilimi
O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin
Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin
-Yoksa seni rahatsız mı ettim?
Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak
-Freud diye bir şey yoktur.
Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim
Belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma
Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün
Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün.
-Haydi iç de çay koyayım.
Şehre inerim bir sinema yağmura çalar
Otomobil icad olunur, Zarifoğlu ölür
Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür.
-Senegalliler dahil değil
Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihablanır
Çağdaş coğrafyalarda üretir cesetlerini siyaset bilimi
O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin
Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin
-Yoksa seni rahatsız mı ettim?
Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak
-Freud diye bir şey yoktur.
Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim
Belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma
Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün
Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün.
-Haydi iç de çay koyayım.
Ah Muhsin ÜNLÜ
- Ziyadesiyle kendi çağımızın übermensch'iyiz ancak hiçbir amaca hizmet etmiyoruz. Sıkıntının tezahürat noktası da bu sanırım. Her şeyimiz tamam, düşünce yapısı olarak da asıl sahibine yaklaşamasak da ortalamanın üstündeyiz, ancak hiçbir amacımız yok. Hiçbir amacın, eylemin, görevin merkezinde; hatta merkezini geçtim, ucunda bile değiliz. Kendi kendine salınan Samanyolu'nun ucuna takılmış yalnız bir yavru gezegenden farksızız, boşlukta öylece duruyoruz. İnsan onuruna yakışmayan hareketler bunlar.
- "Ne kadar yükselirsen o kadar küçük görünürsün uçmayı bilmeyenlere." Friedrich NIETZSCHE
- Kendim gibi davranamamaktan acayip nefret ediyorum ama insanlar tarafından sevilmek için biraz da rol yapmak gerekiyor bizim zamanımızda. Ancak kusursuz bir aktör olmadığım için bir yerde patlak verebilirim, çok olağan. İşte o patlak verdiğim noktadan itibaren yanımda olanlar benimdir, benimledir. Beni o anlarda terk eden insana dönüp bir daha bakmam. Şimdi ne yaptığımı, yaptıklarımın nereye varacağını hesap edemiyorum ve sırf bu yüzden de sallantıdayım biraz. Yakında, hem de çok yakında, belli olur. O zaman hep birlikte görürüz, yine aynı güzel insanlarla mıyım, yoksa yanına +1 koymuşmuyum. +2 de olabilir, net bir rakam vermeyi doğru bulmuyorum özellikle de şu durumda.
- "Schön ists, miteinander schweigen. Schöner, miteinander lachen."
- Her şey yapılabilir
Bir beyaz kağıtla
Uçak örneğin uçurtma mesela
Altına konulabilir
Bir ayağı ötekinden kısa olduğu için
Sallanan bir masanın
Veya şiir yazılabilir
Süresi ötekilerden kısa
Bir ömür üzerine.
Bir beyaz kağıda
Her şey yazılabilir
Senin dışında
Güzelliğine benzetme bulmak zor
Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
Her şeyden
Bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
Belki tabiattadır çaresi
Senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
Ve benim
Bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
Anlarım bitkiden filan
Ama anlatamam
Toprağın güneşle konuşmasını
Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla
Sen bana ışık ver yeter
Bende filiz çok
Köklerim içimde gizlidir
Gelen giden açan soran bere budak yok
Bir şiir istersin
“İçinde benzetmeler olan”
Kusura bakma sevgilim
Heybemde sana benzeyecek kadar
Güzel bir şey yok
Uzun bir yoldan gelen
Tedariksiz katıksız bir yolcuyum
Yaralı yarasız sevdalardan geçtim
Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
Her şeyi anlattım
Olan olmayan acıtan sancıtan
Bilsem ki sana varmak içindi
Bütün mola sancıları
Bütün stabilize arkadaşlıklar
Daha hızlı koşardım
Severadım gelirdim
Gözlerinin mercan maviliğine
Sana bakmak
Suya bakmaktır
Sana bakmak
Bir mucizeyi anlamaktır
Sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
Aşk sorgusunda şahanem
Yalnız kelepçeler sanıktır
Ne yazsam olmuyor
Çünkü bilenler hatırlar
Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
Bahçıvanlar değil tüccarlardır
Sen öyle göz
Sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
Sen teninde cennet kayganlığı iken
Sana şiir yazmak ahmaklıktır
Bir tek söz kalır
Dişlerimin arasından
Ben sana gülüm derim
Gülün ömrü uzamaya başlar
Verdiğim bütün sözler
Sende kalsın isterim
Ben sana gülüm derim
Gül sana benzediği için ölümsüz
Yazdığım bütün şiirler
Sana başlayan bir kitap için önsöz
Sana bakmak
Bir beyaz kağıda bakmaktır
Her şey olmaya hazır
Sana bakmak
Suya bakmaktır
Gördüğün suretten utanmak
Sana bakmak
Bütün rastlantıları reddedip
Bir mucizeyi anlamaktır
Bir beyaz kağıtla
Uçak örneğin uçurtma mesela
Altına konulabilir
Bir ayağı ötekinden kısa olduğu için
Sallanan bir masanın
Veya şiir yazılabilir
Süresi ötekilerden kısa
Bir ömür üzerine.
Bir beyaz kağıda
Her şey yazılabilir
Senin dışında
Güzelliğine benzetme bulmak zor
Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
Her şeyden
Bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
Belki tabiattadır çaresi
Senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
Ve benim
Bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
Anlarım bitkiden filan
Ama anlatamam
Toprağın güneşle konuşmasını
Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla
Sen bana ışık ver yeter
Bende filiz çok
Köklerim içimde gizlidir
Gelen giden açan soran bere budak yok
Bir şiir istersin
“İçinde benzetmeler olan”
Kusura bakma sevgilim
Heybemde sana benzeyecek kadar
Güzel bir şey yok
Uzun bir yoldan gelen
Tedariksiz katıksız bir yolcuyum
Yaralı yarasız sevdalardan geçtim
Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
Her şeyi anlattım
Olan olmayan acıtan sancıtan
Bilsem ki sana varmak içindi
Bütün mola sancıları
Bütün stabilize arkadaşlıklar
Daha hızlı koşardım
Severadım gelirdim
Gözlerinin mercan maviliğine
Sana bakmak
Suya bakmaktır
Sana bakmak
Bir mucizeyi anlamaktır
Sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
Aşk sorgusunda şahanem
Yalnız kelepçeler sanıktır
Ne yazsam olmuyor
Çünkü bilenler hatırlar
Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
Bahçıvanlar değil tüccarlardır
Sen öyle göz
Sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
Sen teninde cennet kayganlığı iken
Sana şiir yazmak ahmaklıktır
Bir tek söz kalır
Dişlerimin arasından
Ben sana gülüm derim
Gülün ömrü uzamaya başlar
Verdiğim bütün sözler
Sende kalsın isterim
Ben sana gülüm derim
Gül sana benzediği için ölümsüz
Yazdığım bütün şiirler
Sana başlayan bir kitap için önsöz
Sana bakmak
Bir beyaz kağıda bakmaktır
Her şey olmaya hazır
Sana bakmak
Suya bakmaktır
Gördüğün suretten utanmak
Sana bakmak
Bütün rastlantıları reddedip
Bir mucizeyi anlamaktır
Yılmaz ERDOĞAN
- İki buçuk saatte yazamadım, uğraştım uğraştım yazamadım. Bu kadar çıktı.
- Sonra gelirim yine, görüşürüz.
- İyi bayramlar.


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder