star etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
star etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Haziran 2014 Çarşamba

Glossa #02

- Selam, aşk ateş olmuş şarabımda, saçlarınız sarhoş sevgili okurlar. Hoşgeldiniz. Geceler de sarhoş.

- Her hissin vücudun sisteminde bir karşılığı var mıdır? Bariz örnekler var, mesela utanınca yanakların kızarması, mutlu olunca gülmek, çok üzülünce ağlamak gibi. Ancak her hisse bu karşılığı bulabilir miyiz? Mesela aşkın vücuttaki yansıması nedir? Salak salak gülmek mi? Neden olmasın ki? :) Ama genele vuramayız işte bunu, kimisi de aşık olunca o kadar ciddi olur ki, herhalde dünyası başına yıkıldı dersin. Öyle bir ciddiyet. Sabahattin Ali demiş: "O beni mahzun zannediyordu. Halbuki değildim. Şimdi gülemeyecek kadar mesuttum ve saadetimi ciddiye alıyordum."; ne güzel demiş. Mutluluk ciddiye alınacak bir şey, en azından alınması gereken bir şey. Çünkü o kadar zor ki bulmak gerçek mutluluğu, yok dediğin şeyi baştan yaratırsın da mutluluğu bulamazsın öyle kolay kolay. Bulunca bırakmamak lazım, nadide bir çiçek gibi davranmak, etrafını pamuklarla donatıp onun refahını sağlamak lazım. Hem ömür boyu mutluluk, hem de win-win.

- Ruhumu çekip içimden al ve o ruhun yerine sal kelebekleri. Adı mutluluk olsun bu kelebeklerin. Ruhumu bir kenarda sakla ama. Sonra kelebekleri izleyelim birlikte, günlerce izleyelim, aylarca izleyelim, yıllarca izleyelim. Kelebekler camdan bir vazoya vurur gibi çarptıkça bedenime gülümseyelim. Gülümseme sonsuzluğa ulaşsın, mutluluk da keza. Sanki sabahlar hiç doğmayacakmış gibi izleyelim kelebekleri, titrek bir alevin ışığında. Yıldızlar bir bir parıldasın ve şarkısını söylesin gür çiçekli ormanların. Sonra güneş selamlasın kavuniçi renginde bizi. Kelebekler kalsın, kelebekler sonsuza yaşasın.

- Eylül akşamı, sıcak ama serin de. Yazdan kalmış ama güzü de selamlamış bir eylül akşamı. Güneş batmış, yıldızlar sahnede, ay gökyüzünün öbür ucunda eski dostunu selamlıyor. Küçük kuşlar yuvalarına çekilmiş, kediler uyuyor, köpekler uyuyor. Denizin şırıltısı nerede olsan duyulacak gibi, neşeli. Ateş böcekleri sanki önemli bir haber taşıyan ulak gibi uçuşuyor. Saatler akıyor, deniz duruluyor. Ay tam alnının üstünde, ateş böcekleri saçlarına dolanmış. Uzaktan bir müzik eşlik ediyor tüm güzelliklere. Aslında kimsenin cesaret edemediği kadar güzel bu akşam. Yıldızlar daha güçlü parlıyor, ay gülümsüyor artık. Ateş böcekleri gökyüzüne doğru yükseliyor. Bir meltem esiyor denizi aşarak, deniz kokuyor saçların. Sonra her şey daha da güzel bir hal alıyor artık. Gökyüzünün pembesi önümü ardımı sarmış, az sonra güneş görünüyor. Bütün bir gülümseme kaplıyor yüzünü, parçalanmamış ve masumiyetin canlı örneği gibi. O an bir soğuk çöküyor ama gülümsemen yine dağıtıyor hepsini. Güneş utangaçlığını atıp yarı beline kadar yükseliyor denizin üstünde. Artık gün başladı ve gülümsemen hala çok masum, hala çok güzel, hala parçalanmamış.

- Ne kadar mı güzel, Kadıköy kadar. Elinde yeni tutuşmuş bir sigarayla Haldun Taner'in tam önünden Haydarpaşa'yı izlediğini varsay. O kadar güzel.


- Uyuyamamak insanın en büyük lanetidir, aksi ispatlanamaz. Bir insan uyudukça büyür, bunu bilimsel olarak söylemiyorum. Her rüya bir yaştır, bir yaş sayılır, +1 varsayarsın. Ben 20 yaşındayım şimdi bilindiği kadarıyla. Doğduğum yıldan hesapla 20 diyorlar. 16 yıldır rüya gördüğümü varsayalım, 5840 gün eder. 20 gününü uyumamış olsam; 5820 rüya. 5820 YAŞ. Bunun istediğin kadarını unut, sil ya da, görmemiş say. 2910 eder. İşte bu gerçek yaşım. Rüyaların kadar yaşar, rüyaların kadar yaşlanırsın.

- Besaş'tan o kadar güzel ekmek kokusu geliyor ki, bir kalıp tereyağı alıp kapısına dayanmak istiyorum. Biraz da tuz serpersem üstüne, 5 yaşına dönüveririm. Dedemin 1050 Konutlar'daki mavi boyalı evine dönerim. İğde ağacının altına dönerim. Mis gibi kokular içinde lezzetlerin en güzeli belki. Çabuk geçti be yıllar. Masumiyetimizi de kaybettik, düşüncelerimizi de kirlettik. Dünya kirlendikçe biz de kirlendik. Veyahut şöyle diyeyim, büyüdükçe dünyanın kirine bulandık. Artık çok yapay ve çok üstünkörü her şey. Sevmek kutsalımız kaldı, bunu ne kadar değerlendirebiliriz, bunun üstünde durmak lazım artık.

- "Bir gece öyle bir gel ki, dağıtarak saçlarını. Güzelsin, öyle güzel. Bir eylül akşamında yanıma gel."

- Sanki her şeyi burada öylece bırakıp gidiverecekmişim gibi, her şeyi kendi haline bırakıp giderim gibi. Bu gökyüzünü bırakırmışım, bu yıldızlara küsermişim gibi. Küsmem ki, bırakmam ki. Neden bırakayım? Benim olan, bu dünya üzerinde bana düşen güzelliğin bir parçası değil mi bu gökyüzü, bu yıldızlar? Kesinlikle öyle. Gitmem öyleyse.

- Günlerim o kadar güzel geçiyor ki, ciddi anlamda bir sıkıntı olduğunu düşünmeye başladım. Yani yok hiç sitemim, valla çok mutluyum da; alışık değilim yıllardır bu kadar güzel geçen zamana. Her şey o kadar yerli yerinde, sistematik ve huzur verici ki; ortalama bir insanın isteyebileceği bir seviyedeyim. Mümkünse ömür boyu böyle yaşamak istiyorum, mümkün değilse de ömrümün büyük kısmını böyle geçirmek istiyorum. Bakalım, olacak, gayet güzel olacak. Yarınlara umutla bakıyorum, gülümseyerek bakıyorum.

- "Raif ben şimdi gidiyorum ama ne zaman çağırırsan gelirim." Gidiyorum şimdilik, geleceğim ama, söz.

Blog Arşivi