kadikoy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kadikoy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Haziran 2014 Çarşamba

Glossa #02

- Selam, aşk ateş olmuş şarabımda, saçlarınız sarhoş sevgili okurlar. Hoşgeldiniz. Geceler de sarhoş.

- Her hissin vücudun sisteminde bir karşılığı var mıdır? Bariz örnekler var, mesela utanınca yanakların kızarması, mutlu olunca gülmek, çok üzülünce ağlamak gibi. Ancak her hisse bu karşılığı bulabilir miyiz? Mesela aşkın vücuttaki yansıması nedir? Salak salak gülmek mi? Neden olmasın ki? :) Ama genele vuramayız işte bunu, kimisi de aşık olunca o kadar ciddi olur ki, herhalde dünyası başına yıkıldı dersin. Öyle bir ciddiyet. Sabahattin Ali demiş: "O beni mahzun zannediyordu. Halbuki değildim. Şimdi gülemeyecek kadar mesuttum ve saadetimi ciddiye alıyordum."; ne güzel demiş. Mutluluk ciddiye alınacak bir şey, en azından alınması gereken bir şey. Çünkü o kadar zor ki bulmak gerçek mutluluğu, yok dediğin şeyi baştan yaratırsın da mutluluğu bulamazsın öyle kolay kolay. Bulunca bırakmamak lazım, nadide bir çiçek gibi davranmak, etrafını pamuklarla donatıp onun refahını sağlamak lazım. Hem ömür boyu mutluluk, hem de win-win.

- Ruhumu çekip içimden al ve o ruhun yerine sal kelebekleri. Adı mutluluk olsun bu kelebeklerin. Ruhumu bir kenarda sakla ama. Sonra kelebekleri izleyelim birlikte, günlerce izleyelim, aylarca izleyelim, yıllarca izleyelim. Kelebekler camdan bir vazoya vurur gibi çarptıkça bedenime gülümseyelim. Gülümseme sonsuzluğa ulaşsın, mutluluk da keza. Sanki sabahlar hiç doğmayacakmış gibi izleyelim kelebekleri, titrek bir alevin ışığında. Yıldızlar bir bir parıldasın ve şarkısını söylesin gür çiçekli ormanların. Sonra güneş selamlasın kavuniçi renginde bizi. Kelebekler kalsın, kelebekler sonsuza yaşasın.

- Eylül akşamı, sıcak ama serin de. Yazdan kalmış ama güzü de selamlamış bir eylül akşamı. Güneş batmış, yıldızlar sahnede, ay gökyüzünün öbür ucunda eski dostunu selamlıyor. Küçük kuşlar yuvalarına çekilmiş, kediler uyuyor, köpekler uyuyor. Denizin şırıltısı nerede olsan duyulacak gibi, neşeli. Ateş böcekleri sanki önemli bir haber taşıyan ulak gibi uçuşuyor. Saatler akıyor, deniz duruluyor. Ay tam alnının üstünde, ateş böcekleri saçlarına dolanmış. Uzaktan bir müzik eşlik ediyor tüm güzelliklere. Aslında kimsenin cesaret edemediği kadar güzel bu akşam. Yıldızlar daha güçlü parlıyor, ay gülümsüyor artık. Ateş böcekleri gökyüzüne doğru yükseliyor. Bir meltem esiyor denizi aşarak, deniz kokuyor saçların. Sonra her şey daha da güzel bir hal alıyor artık. Gökyüzünün pembesi önümü ardımı sarmış, az sonra güneş görünüyor. Bütün bir gülümseme kaplıyor yüzünü, parçalanmamış ve masumiyetin canlı örneği gibi. O an bir soğuk çöküyor ama gülümsemen yine dağıtıyor hepsini. Güneş utangaçlığını atıp yarı beline kadar yükseliyor denizin üstünde. Artık gün başladı ve gülümsemen hala çok masum, hala çok güzel, hala parçalanmamış.

- Ne kadar mı güzel, Kadıköy kadar. Elinde yeni tutuşmuş bir sigarayla Haldun Taner'in tam önünden Haydarpaşa'yı izlediğini varsay. O kadar güzel.


- Uyuyamamak insanın en büyük lanetidir, aksi ispatlanamaz. Bir insan uyudukça büyür, bunu bilimsel olarak söylemiyorum. Her rüya bir yaştır, bir yaş sayılır, +1 varsayarsın. Ben 20 yaşındayım şimdi bilindiği kadarıyla. Doğduğum yıldan hesapla 20 diyorlar. 16 yıldır rüya gördüğümü varsayalım, 5840 gün eder. 20 gününü uyumamış olsam; 5820 rüya. 5820 YAŞ. Bunun istediğin kadarını unut, sil ya da, görmemiş say. 2910 eder. İşte bu gerçek yaşım. Rüyaların kadar yaşar, rüyaların kadar yaşlanırsın.

- Besaş'tan o kadar güzel ekmek kokusu geliyor ki, bir kalıp tereyağı alıp kapısına dayanmak istiyorum. Biraz da tuz serpersem üstüne, 5 yaşına dönüveririm. Dedemin 1050 Konutlar'daki mavi boyalı evine dönerim. İğde ağacının altına dönerim. Mis gibi kokular içinde lezzetlerin en güzeli belki. Çabuk geçti be yıllar. Masumiyetimizi de kaybettik, düşüncelerimizi de kirlettik. Dünya kirlendikçe biz de kirlendik. Veyahut şöyle diyeyim, büyüdükçe dünyanın kirine bulandık. Artık çok yapay ve çok üstünkörü her şey. Sevmek kutsalımız kaldı, bunu ne kadar değerlendirebiliriz, bunun üstünde durmak lazım artık.

- "Bir gece öyle bir gel ki, dağıtarak saçlarını. Güzelsin, öyle güzel. Bir eylül akşamında yanıma gel."

- Sanki her şeyi burada öylece bırakıp gidiverecekmişim gibi, her şeyi kendi haline bırakıp giderim gibi. Bu gökyüzünü bırakırmışım, bu yıldızlara küsermişim gibi. Küsmem ki, bırakmam ki. Neden bırakayım? Benim olan, bu dünya üzerinde bana düşen güzelliğin bir parçası değil mi bu gökyüzü, bu yıldızlar? Kesinlikle öyle. Gitmem öyleyse.

- Günlerim o kadar güzel geçiyor ki, ciddi anlamda bir sıkıntı olduğunu düşünmeye başladım. Yani yok hiç sitemim, valla çok mutluyum da; alışık değilim yıllardır bu kadar güzel geçen zamana. Her şey o kadar yerli yerinde, sistematik ve huzur verici ki; ortalama bir insanın isteyebileceği bir seviyedeyim. Mümkünse ömür boyu böyle yaşamak istiyorum, mümkün değilse de ömrümün büyük kısmını böyle geçirmek istiyorum. Bakalım, olacak, gayet güzel olacak. Yarınlara umutla bakıyorum, gülümseyerek bakıyorum.

- "Raif ben şimdi gidiyorum ama ne zaman çağırırsan gelirim." Gidiyorum şimdilik, geleceğim ama, söz.

10 Haziran 2014 Salı

Glossa #01

- Merhaba değerli Kıssadan Hisse okuyucuları. Hoşgeldiniz, buyrunuz. Haziran 2012'den beri Kıssadan Hisse adı altında sürdürdüğüm, 68 parelik yazı dizisini bugün itibariyle sonlandırdım. Nadir de olsa yaptığınız güzel yorumlarınız, her birine minimum 200 barajını aştırdığınız için teşekkür ederim. Yeni başlangıçlar her zaman güzeldir, Glossa'ya hoş geldiniz.
- Bir insanın hayatına dahil olmak mı daha önemli? Yoksa bir insanı hayatına dahil etmek mi? Bir insanın hayatına dahil olduğunda aslında onu hayatına dahil etmiş sayılır mısın? Bence sayılmazsın. Çünkü bu dahiliyetin sınırları tam olarak belli değildir çoğu zaman. Bir insanın hayatının neresinde yer tuttuğumuzu tam anlamıyla hiçbir zaman bilemeyiz. Sözle açıklanabilecek bir şey değil çünkü. İnsan dediğimiz canlı zorlanmadan yalan söyleyebilen bir tür. Sözü ile her şeyi yalan yanlış söyleyebilir. Söze güvenemeyiz o yüzden bu aşamada. Bakışlar gayet açıklayıcı olabilir ama garantisi yok. Yani bunu anlamanın kesin bir yolu yok, oraya çıktık. Hissetmek lazım, hissetmeden hiçbir şekilde olmaz. Bu kadar kaotik bir durumun aslında çok güzel olması da ayrı kaotik. Biriyle tanışmak, birine hayatında yer vermek, biriyle anlaşmak, anlaşabilmek, konuşabilmek. Bunlar hep güzel şeyler. Bilmem fark ettiniz mi, bu saydıklarımın hepsi ve birkaçı daha birleşince çok daha güzel bir şey çıkıyor ortaya.

- Yaşamaktan ciddi anlamda keyif alıyorum son zamanlarda. Yaşadığımı hissediyorum. İstanbul o kadar güzel ki, dünyada hiçbir şehirle kıyas kabul etmez. Parlayan bir inci gibi desem eksik kalır, pırlanta desem; o bile sönük kalır. Değişik hissiyatlara gark olmuş durumdayım ki, bu durum beni ayrıca ve ayrıca mest ediyor. Yaşamak güzel, yaşayabilmek güzel, beni güzelliğe sürükleyen bu akıntının içinde keyfime bakıyorum.

- Son günlerde kafamı kurcalayan bir soru var. Birini hayatına alırken sınıflandırmasını en başta mı yaparsın, yoksa tanıdıkça o kendi sınıfını mı bulur? İkisi de ağır basıyor. En başta yaparsan, bu seni üzülmeye itebilir rahatlıkla ama hedefi olmayan insan boş insan olduğundan; ve bu durumda bir hedefin olduğundan güzel de olabilir. Tanıdıkça sınıfını bulması, hayatta başarısız olduğunu hissettirmeyecek bir şey, her şey kendi yerini bulur ve sen de müdahil olmazsan başarısızlık diye bir şey de olmaz. Kendi sınıfını bulacağı için de seni yormaz. Bakalım, iki türlüsü de açık duruyor. Göreceğiz hangisi, zamanla yine yazarım ben buraya.

- 2013'ün sonlarına doğru evde eğlencelik bir Veda albümü hazırlamıştım. Sonra devamını getirmek istedim, Ay adında albümün kayıtlarını bitirdim; vazgeçtim. 11 tane tam kayıtlı şarkıyı kenara koydum. Kayıp adında albümün kayıtlarını bitirdim, vazgeçtim. 9 tane tam kayıtlı şarkıyı kenara koydum. Daha sonra tamamen deneme yanılma yoluyla oluşturduğum 8 tane elektronik şarkının üzerine yoğunlaştım, 3'ünü silip baştan yazdım ve yanına 4 şarkı daha ekledim. Oldu mu sana FILTH: Crystal Dreams. Çok yakında iTunes Apple Store'da. Haziran'ın sonu gibi. 12 tane deli gibi, bombastik gibi şarkı. Kimisi pek durgun, kimisi kopkopluk. Ben yazarken, kaydederken, dinlerken çok eğlendim. Sıra sizde.


- Birinci sınıfı bitirip apar topar Bursa'ya döndüm. Aceleyle gelirken kesin bir şeyler unuttum dedim, inanmak istemedim ama unuttuğumdan da emindim. Bursa'ya geldiğimde farkettim: tek bir kitap bile almamışım. Sonra babil.com'u fark ettim, indirimli fiyatlar, kargo da bedava. Böyle güzel siteleri destekleyelim, bu işi bazı haydutların elinden kurtaralım, hepimiz kitap okuyalım.

- Bu dünyada pek çok çaresizlik var, hani insan çaresiz olduğunu hisseder de hiçbir şey yapamaz öyle kitlenir kalır ya, öyle kötü çaresizlikler dolu var. Ancak küller uçuşmasın diye küllüğe koyduğun suya sigaranı bırakmak ve söndüğünü izlemek çoğuyla kapışır, çoğunu tekte alır.

- Beni şımartmaya yemin etmiş gibisiniz...

https://soundcloud.com/filth01/her-ask-bir-gun-biter

- Annemin bir arkadaşı vardı eskiden, şimdi görüşüyorlar mı hala bilmiyorum, ben küçükken sık sık giderdik onlara. Sehpanın altına yatardım hep, oralara bir şeyler karalardım. Değiştirmedilerse sehpaları 6-11 yaşımdaki bütün düşüncelerim, bilincim, bilinçaltım orada duruyordur hala. Salakmışım cidden, ne yazıyosam elalemin sehpasının altına. İyi dövmemişler beni.

- Yakınlarda dövme sildireceğim ve ciddi anlamda ilk dövmemi yaptırdığım günden bin kat fazla tırsıyorum. Çok acıyormuş ya lan. Dövme yaptırırken hiç acımıyor bu arada, aklınızda olsun.

- Bugün canım o kadar sıkıldı, o kadar sıkıldı ki fasulye ayıkladım hayatımda ilk kez. 20 yaşında, sakallı saçlı, 3 yıla avukat çıkacak ben koca adam canım sıkıldı diye fasulye ayıkladım. Yarın bir gün günlere giderim diye çok çekiniyorum. Gitmesem keşke günlere falan. Ne işim var benim günde? Küçükken hep giderdim ananemle ama artık 20 yaşında olduğum için gitmemem Türk toplumunun huzur ve refahı için çok daha iyi. Gitmeyeyim. Daha da ayıklamam fasulye.

- Ananem demişken, dün bana dedemin eski plaklarından verdi. Dedem Motörhead dinliyormuş. Koskoca dedem Motörhead dinliyormuş. Bunu öğrenmem çok ilginçti ama bunu öldükten 3 sene sonra öğrenmem üzücü oldu biraz. Daha neler neler, o kadar güzel şeyler dinliyormuş ki dedem. Hey gidi aslan dedem be, 3 yılı aştı öleli.

- Fransızca öğrenmeye başladım. Nedeni yok, lazım olur.

- Bu dünyanın en güzel yeri Kadıköy. Hatta bütün evrenin, belki bütün kozmozun. Bu kadar güzel olunmaz, böyle nasıl güzel olabiliyor ki? Hem de hiçbir şey yapmadan. Her haliyle güzel bir de. Kar yağarken de, yağmur yağarken de, güneşliyken de, rüzgarlıyken de. Ant içtim, okulu bitirip derhal Kadıköy'e taşınacağım, bir an bekleyenin adına leke sürsünler, gururuyla oynasınlar.

- Son 1 ayda selfie olayının bokunu çıkarttım ben, artık selfie demeye dilim varmıyor. Daha başka, daha güzel bir isim bulmak gerek. Zira selfie bayağı geliyor bana, sonuçta koskoca mebusla, Fenerbahçe'nin kaptanıyla falan selfie çekinmiş adamım, başka bir isim vermek lazım artık.

- GEÇEN ÜSKÜDAR'DA NE ISLANDIM BE.


- Bazen sırf eve gelip çoraplarımı çıkardığım için mutlu olabiliyorum. Ne vizyonsuz adamım lan ben. Böyle şeylerden mutlu olunur mu? VİZYONUMUZ: Tatatatatatatatata MİSYONUMUZ: Jajajajajajajajaa ama aslında küçük esnaf. Anlamadıysanız çok şeyapmayın.

- Ufak ufak çocuklara yamuk yumuk isimler koyuyorlar ya, çok sinirim bozuluyor benim. Yani yamuk yumuk dedim diye alınmayın da şimdi, ben anlam veremiyorum 10 günlük bebenin adının İshak olmasına. Ne gerek var ki? Koysana efendi gibi doğru düzgün. Yok. Kuranda geçsin, dedesinin adı olsun derken 2014 doğumlu çocuğu 1937'den başlatıyorsun hayata. Yapma.

- Annem Facebook sayfasında benim vesikalığımı koymuş. Hayatımda o kadar çok şeyi düşündüm ve çözüme ulaştırdım; olmaz dediğimi oldurdum da buna ne bi anlam verebildim ne çözüme ulaştırabildim.

- Bugünlük bitti, sonra yine gelin ama, bunu saymayız.

- Öperler.

Blog Arşivi